Cena. Jak zapowiedziałaś sprzedaż, to jeszcze zanim zobaczyłam, jaka będzie cena, to uznałam, że jak będzie za ok. 150 zł to biorę. Tak sobie w głowie to wyceniłam. Jak zobaczyłam, że dwa razy więcej (bo oczywiście zaciekawił mnie pakiet wdrożeniowy!) to mi zgrzytnęło, ale pomyślałam: dobra, mogę sobie na to pozwolić, nie będę zaocznie robić avanti, najwyżej będę wkurzona i rozczarowana po i Ci napiszę. No, to piszę. Zanim doszłam do połowy, uznałam, że chyba naprawdę się pomyliłaś z tą ceną. Jak doszłam do końca, to już byłam pewna, że zabrakło jedynki z przodu. Jak przebrnęłam przez pakiet wdrożeniowy i zapowiadane aktualizacje z końcem października, uznałam, że jednak zabrakło zera na końcu i cieszę się, że zdążyłam kupić zanim się zorientowałaś, bo pewnie zmienisz cenę na stronie! Ale prawda jest taka, że gdybyś mi kazała teraz dopłacić, to bym to zrobiła bez mrugnięcia okiem, bo ta cena to trochę nieporozumienie, biorąc pod uwagę wartość tego produktu ;-) Data premiery. Mam żal, że nie wydałaś tego jakiś czas wcześniej, bo zdążyłam już kupić jakieś inne treści, bardzo sensowne i merytoryczne, ale u Ciebie jest dużo więcej, dużo bardziej przystępnie i dużo bardziej dopasowanie do moich (psychoterapeutki) potrzeb. No spóźniłaś się po prostu! ;-) Ilość treści. Jak zapowiedziałaś, że będzie 400 stron, to pomyślałam: „o rany, pani droga, ja czasy podręczników do psychopatologii i czytania DSM-ów mam już za sobą! Zwariowała czy jak? Kto to tyle przeczyta, przecież tygodniami to będę czytać!”. No, to przeczytałam w jeden wieczor i poranek. Nie mogłam się oderwać, nie było filmowego piątkowego wieczoru z mężem, po prostu musiałam skończyć. Jak już Ci pisałam- jak bym czytała Mroza, wartka akcja, nie można się oderwać, wciągające, a te filmiki ilustrujące treści…cudne i wspaniałe wszystko. Jak najlepszy kryminał albo kino akcji ;-) Jest bezlitosny i zabiera wszystkie złudzenia. Pozbawiasz wszystkich wymówek, szybko i bez znieczulenia, jak początkujący psychoterapeuta psychodynamiczny pozbawia mechanizmów obronnych. Co sobie zdążyłam pomyśleć: „a ja tak nie chcę…a ja tego nie chcę robić…a to nie moje i tak nie będę…”, to zanim skończyłam tę myśl w głowie, to w tekście już było antidotum i zapewnienie, że jak nie chcę, to wcale nie muszę. Totalne poszanowanie dla czyichś granic i ograniczeń. No już naprawdę nie da się mieć żadnych wymówek, nawet jak człowiek jest stosunkowo kreatywny, skandal!